حمزه عموى پيامبر ، به نبردش شتافت و آنچنان ضربه‌اى با شمشيرش بر او فرود آورد كه كارش تمام شد و در بازگشت مىگفت : - من آنم كه فرزند آبنوش حاجيانم . سپس برادر آنها ، ابو سعيد بن ابى طلحة ، پرچم را بدست گرفت ، حضرت على به نبردش شتافت و وى را كشت . آنگاه « ارطاة بن شرحبيل » پرچم را بدست گرفت كه او را نيز على ( ع ) به هلاكت رساند ؛ بعد از وى برده‌اى از بنى عبد الدار پرچم را بدست گرفت او نيز به دست على ( ع ) كشته شد به همين ترتيب 9 تن از بنى عبد الدار پرچم‌دار گرديدند و جملگى به شمشير على يا عمويش حمزه از پاى در آمدند و آنچنان كه تأليفات سيرة پيامبر ( ص ) حكايت دارند حضرت على سرسخت‌تر از همهء مسلمانان ، بر پرچمداران و سلحشوران مشركان ، يورش مىآورد . در تاريخ ابن اثير آمده كه پرچمداران جملگى به دست على ( ع ) به هلاكت رسيدند روايت المفيد در الارشاد و طبرى در تاريخش ، حكايت از همين مطلب دارند . حسن بن - محبوب از امام جعفر صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : پرچمداران جنگ احد 9 تن از قهرمانان قريش و بنى عبد الدار بودند كه على بن ابى طالب تا آخرين نفرشان را از دم تيغ گذراند . على بن ابراهيم نيز در تفسير خود روايت مىكند پس از آنكه على بن ابى طالب پرچمداران را به خاك هلاكت افكند غلامى صواب نام از بنى عبد الدار پيش آمد ، على ( ع ) بر او حمله برد و وى را كشت پرچم در ميدان نبرد به زمين افتاد و هيچ كس جرأت نكرد پيش آيد و آن را بر دارد آنگاه زنى به سوى پرچم شد كه عمرة بنت علقمة حارثية نام داشت و دربارهء هم اوست كه شاعرى مىگويد : - اگر حارثية پرچم برنمىافراشت قريش ، برده‌وار در بازارها خريدوفروش مىشدند . روايت على بن ابراهيم حكايت از آن دارد كه طلحة بن ابى طلحة ، به هنگامى كه على ( ع ) به مبارزه‌اش شتافت به او گفت : دانستم كه كسى جز تو اى گازى ( گازگيرنده ) ، ياراى جسارت به مرا پيدا نكرده است . راوى مىافزايد از امام صادق ( ع ) دربارهء معناى خطاب طلحة بن على ( ع ) ( گازى ) سؤال شد . فرمودند : زمانى كه پيامبر اكرم ( ص ) در مكه بودند بنا به موقعيت ابى طالب ، كسى جرأت جسارت بر ايشان نداشت لذا كودكان را تحريك مىكردند كه به سوى پيامبر سنگ و خاك اندازند پيامبر ( ص )